Sociale interactie bij een flexibele werkomgeving

Boy van Amstel schreef in januari een erg leuke paper over problemen met sociale interactie die gerelateerd zijn aan het gebruik van een flexibele werkomgeving. In deze blogpost ga ik in op een aantal opmerkingen in Boy z’n paper. In z’n conclusie hij vat een aantal risico’s samen die flexibel werken hebben.

De flexibele werktijden en het thuiswerken lijken de grootste risico’s. Door de langdurige afwezigheid raken thuiswerkers in een isolement. Bovendien krijgen mensen die thuiswerken de neiging om langere dagen te maken. Werknemers weten niet meer waar collega’s zich bevinden en of deze bereikt kunnen worden. De vrijheid op de werkvloer nodigt uit tot een socialere werkervaring, maar niet per definitie voor verbeterde sociale interactie. Vooral de variabele werklocatie is daarin een bepalende factor.

Een werkplek met collega’s zorgt dus voor een meer sociale werkervaring, maar dat hoeft nog niet te resulteren in sociale interactie. Het blijft bij een gevoel. Een belangrijk gegeven waar Boy over schrijft is dat sociale interactie op het werk wel essentieel is om plezier in het werk te hebben. Sociale interactie heeft dus wel degelijk nut.

Als ik kijk naar mijn experiment heb ik vermindering van sociale interactie, maar sociale interactie is er duidelijk nog wel. Na een week heb ik ook nog weinig gemerkt van verminderde arbeidsvreugde. De drempel voor collega’s om contact te hebben met mij en vice versa met collega’s is iets verhoogd. Alle middelen die we ter beschikking hebben, helpen om deze drempel relatief laag te houden. Een korte opsomming van tools die we gebruikenvoor synchrone communicatie:

• Office communicator: instant messaging/video call/audio call tool waarin alle collega’s staan opgenomen. Door je status bij te houden zien collega’s of ze je kunnen storen of niet. De status wordt ook gebaseerd op je agenda.
• Skype/Live messenger: instant messaging met video en audio mogelijkheden voor communicatie met mensen van buiten Tam Tam.
• Live meeting: om video call presentaties te houden met grote groepen. Je deelt eenvoudig een presentatie, documenten of websites.
• Campfire: online chatbox om bij te praten met collega’s die wel werkgerelateerd zijn, maar ook wel eens in koffie-apparaat-discussies uitkomen. Gezellig met z’n allen om het kampvuur dus.

Naast deze tools voor synchrone communicatie maken we ook gebruik van tools voor a-synchrone communicatie. Denk hierbij aan ingeburgerde tools als interne en externe blogs en e-mail.

Nu zegt Boy dat tools om onderling te communiceren er in vele vormen zijn, maar dat ze niet dezelfde kwaliteit bieden als een gesprek in persoon. Met deze tools gaat immers alle (of wat mij betreft een deel) van de lichaamstaal en het fysiek contact verloren gaat. Ik verwacht niet dat ik binnen een maand tegen grote problemen aanloop op dit vlak. Toch kan ik me hier wel iets bij voorstellen. Dit lijkt mij één van de punten die bij het ‘in het extreme trekken’ van ‘niet op kantoor werken’ opspeelt. Oftewel, als je meer wijselijk omgaat met de verhouding binnen-kantoor- en buiten-kantoortijd zul je hier al snel minder problemen mee hebben.

Wat bij dit alles van belang is, is in hoeverre je bekend bent binnen de organisatie. Ik werk al een tijdje bij Tam Tam, dus collega’s weten wie ik ben, hoe ik ben, wat ik doe, wat ik kan en hoe ik reageer. Een gevaar schuilt hierin voor nieuwe medewerkers die direct op deze manier gaan werken. Ze hebben nog geen credits opgebouwd en ze zijn lastiger in te schatten door collega’s.

Er blijft misschien nog wel één (groot?) probleem over. “Volgens Norman Schreiner, docent Loopbaanmanagement aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, maken collega’s die vaker op locatie verschijnen zelfs kans om, binnen hetzelfde bedrijf, sneller carrière te maken”.

*zucht*

Tags: experiment, nieuwe samenwerken, samen werken, tam tam, tools